AVurVeda

'Gewoon omdat jij… jij mag zijn….!'


2 reacties

Zeven

 

Made;leine ❤

Zeven jaar woon ik nu vandaag precies in mijn knibbel en knabbel huisje hier in Wanroij. Vandaar dit gedicht.

‘Leine.

‘Zeven’

Zeven jaar nu alleen
Maar nooit echt alleen
Zeven jaar gescheiden
Maar nooit echt gescheiden geraakt van wie ik hou
Zeven jaar van op mezelf, tot mezelf en in mijzelf
Van een overal zijn naar de plek en tijd van nu
Van vol naar opgeruimd
Van onveilig naar geborgen
Van veilig op mezelf
Van verdriet naar een echte open lach
Van een binnenhouden naar openheid
Van gebroken naar geheeld zijn
Van angst naar innig ontvangst
Van onrust naar rust
Van donker naar licht
Van zwart naar kleur
Van binnen naar buiten
Van wantrouwen naar een diep vertrouwen
Van onzeker naar kracht
Van groot naar klein
Van vast naar los
Van een onvrede naar vrede

De jas is nu een jurk geworden
Ongebonden en vrij heb ik haar aan mogen trekken
In een puur volwassen zijn
Dans ik nu graag gevleugeld mijn eigen wijsje
Gewoon klinkend als mezelf
Als Madeleine

Het water is de oceaan niet meer
Het vocht is opgedroogd
We genieten van het leven
Want immers…
Elke tel is er één
Namelijk die van geluk

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. Datum 29 Juni 2018. Tijd: 15:15 uur. Gelieve niet kopiëren zonder een geschreven woord van de auteur zelf. Hiervoor onze dank !

Advertenties