AVurVeda

'Gewoon omdat jij… jij mag zijn….!'


Een reactie plaatsen

Onder het zilveren oog van de wachter

Titel: Levé (Boven). Oliepastelkrijt en acryl.. 50 x 65 cm (c) Madeleine Oppelaar’. 10– 5 – 2015 . Verboden te kopiëren zonder toestemming.

“Onder het zilveren oog van de wachter”

Zonder een aards communiceren
Minus woord en feestelijk instrument
Voel ik mij sterk tot jou verbonden
Waar je dan ook op aarde bent

Dagelijks tuur ik naar de hemelse sterren
Een binnenkomst zo machtig gevuld
Tot een voorstelling gebracht diep in mijn hartenvenster
Zo fluister je mij enig symbool met geduld

Onder het zilveren oog van de wachter
Van het mystieke donker tijdens iedere nacht
-als we weer richting daar en omhoog gluren-
Volgt er een ‘heimelijke’ omhelzing wat stilletjes lacht

Geen data die het treffen kan doorgronden
Van waar vandaan en minus dat aardse woord
-ze zijn liefdevol allemaal door ons samen anders geletterd –
Maar zullen nooit worden gehoord

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 15-10-2017. Tijd close: 18:36 uur. Gelieve niet kopiëren zonder een schriftelijk reageren van de auteur. Hiervoor dank!

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Regen

“Regen”

Buiige regen valt naar beneden
Het tuinpaadje glimt, de regenpijp druipt
Waar zullen we vandaag aan beginnen
Ik denk dat ik liever nog tegen mijn ondeugd kruip

Dan hoor ik roodborstjes hun liefdesliedjes zingen
En de zin is er om toch richting buiten te gaan
Tussen de glinsterende bladeren zie ik lachend
Een grappig stoeltje van Ikea staan

Opnieuw is er een maand aan zijn einde gekomen
Bomen en planten verkleuren en vallen uit
De koude heeft de gang naar binnen overgenomen
Niets is wat de vaart van het dalende licht nu nog stuit

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 30 September 2017. Tijd close: 11:25 uur. Gelieve niet kopiëren zonder een schriftelijke toezegging van de auteur. Hiervoor dank!


Een reactie plaatsen

Boompje klimmen

“Boompje klimmen”

Wiegend in de stoel langs het raam
Kijk ik over het herfstachtige landschap
Toch zijn er dwalende gedachten
En dans ik weer met mijn ouders aan de hand

Met het wollige mutsje op het bolletje
Zo heerlijk warmpjes ingepakt
Met het hele gezin zijn we op weg naar het bosje
Het liefste op de zondagmiddag als dat kan
Het jasje wordt nog eens goed dichtgebonden
‘Wees voorzichtig he’, riepen mijn ouders er nog achter aan
Een dikke grote eik vol ijver lonkte
Haar zag ik al vragend in het midden staan

Met moedig klauterwerk, zwaaien en verder gaan
Klimt de kleine poppedein langzaamaan vooruit
Hopelijk prikt de top niet in mijn zondagse jasje
Anders hang ik en kom ik er vast nooit meer uit

Het leven is net zoals het boompje klimmen
De groei heeft ’t opkrabbelen in al haar levenslessen gegrift
Ieder jaar stuit je wel weer op een probleempje
Maar net zoals het kleine grutje
Klim je er toch telkens later weer wat sterker uit

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 29 September 2017. Tijd close: 15:08 uur. Gelieve niet kopiëren zonder de schriftelijke toezegging van de auteur. Hiervoor dank!


Een reactie plaatsen

De liefde van de wind

“De liefde van de wind”

Over de miljoenen zandkorreltjes van de duinen
Blaast er een windje richting zee
Het wijsje is kostelijk om te horen
En neemt ook nog al het gemekker met zich mee

Starende op de duin
Wat verlaten en melancholisch
Zie ik over het krullende zilveren water
Een meeuw zijn eerste krabje vangen vol dynamiek

Lief windje toch, jij die telkens zo mijn hartje vindt
Dank je wel voor je groeten
De stem die mij reeds door alle dagen sierlijk wringt
En als geen ander weet hoe mij dit voedt

Blijf die stemmige engel
Blaas alle gedachteflarden vrij over de golvende zee
Blijf zingen dat prachtige loflied over de duinen
Ik fluister graag nog eens een coupletje met je mee

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 25 September 2017. Tijd close 13:51 uur. Gelieve niet kopiëren zonder de schriftelijke toezegging van de auteur. Hiervoor dank!


Een reactie plaatsen

De Herfsttijd

(c) Madeleine Oppelaar

“Herfsttijd”

Ik zit onder een oude eik met zijn imponerende stam
Met een wijsheid die de vreugdewereld verstaat
Takken worden nu van hun bladeren ontdaan
Wat de dag toch weer een minuutje eerder donker zal maken

Nu tijdens de herfsttijd
Ontwikkelen zich prachtige dorpen
Dorpen met hun rood en wit bestippelde koppen
Staande als ondeugende hoedjes op het hemelse tapijt

Door het aanbreken van het koude
Zullen sprookjes zich blijven ontvouwen
En schieten de hoedjes uit de grond
Waardoor kabouters zich niet stilletjes zullen houden

Met hun verzameling van mos, eikels, kastanjes, bes en vrucht
Bouwen ze saampjes onder de bomen een feestje
Op het hoedje van hun vrolijke thuis
Zie je ze dansen met al het grut wat ook nog is gebleven

Onder de kaal wordende takken die troosteloos leken
Komen de vrolijkerts met hun puntige mutsjes echt tot leven
En hoor je ze giechelen totdat het laatste blad
Verdord door het licht haar pad op zal zweven

__ // __

© Madeleine Oppelaar. 24 September 2017. Tijd close: 16:40 uur. Gelieve niet kopiëren zonder schriftelijke toezegging van de auteur. Hiervoor dank!
Foto bijlage is eveneens in copyright © Madeleine Oppelaar.


Een reactie plaatsen

Het Goudenlicht

(c) Madeleine Oppelaar

‘Het Goudenlicht’

In de nacht lijkt voor jou misschien alles zwart
Als volkerenstrijd, ouderdom, bedrog, onveilig en nood
Als gemis, schaarste, beving, ziekte en dood
Als een angst zijn ze geslepen in ons hart

Misschien lijkt de lucht voor jou nu rood
Door vijandschap, haat en bloed
Het vuur dat onnodig door twee jongentjes wordt gevoed
Met wraakbommen enkel gericht op de dood

Donkerte lijkt jou misschien het meest grillige zwart
Juist dan zal men weer leren samen te delen van ‘t water en ‘t brood
Het bloed wat zuivert is rood
En zal het overgenomen hart weer laten klinken … 
Als jouw eigen hart

Daarom kleur jouw dag maar weer wit
In een helder zonlicht waar alles in vrede leeft
Door het mooie bloemenkleed wat jij weeft
Zal spoedig de hemel en aarde doen oplichten in het goudenlicht
Wat jij belicht …

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 24 September 2017. Time close: 11:55 uur. Gelieve niet kopiëren zonder schriftelijke toezegging van de auteur. Hiervoor dank!


Een reactie plaatsen

Een berkje in de wind

“Een berkje in de wind”

Ik sta als een berkje in de heidetuin
Met talloze vlinders dansend om het topje van mijn kruin
De voetjes stevig gepoot in Moeder haar aarde
En sierlijk pratend met de armen vol betoog
Er klinken liefdevolle woorden
die de zon en hemel blijven geraken
Als een rijk gospelkoor ver, nog ietsjes verder als omhoog

In schaduwtijd
zal ik als een goede schuilplaats blijken
Ik sta recht, ook al loeit de eerste storm stevig zijn loei
Voedzaam zal ik in liefde blijven
En wuif ik tijdens iedere avondgloed

Ook jij zal jouw rust weer terug gaan vinden
Wanneer de tijd van oogst er is
Laat de beek nu maar zachtjes stromen
En laat mij jouw berkje zijn in de wind …

__ // __

Persoonlijke woorden geschreven door © Madeleine Oppelaar. 23 September 2017. Tijd close 14:42. Gelieve niet kopiëren zonder een schriftelijke toezegging van de auteur. Dank!
Foto bijlage in copyright by © Madeleine Oppelaar.