AVurVeda

'Gewoon omdat jij… jij mag zijn….!'


Een reactie plaatsen

Groen snotterpapier

‘Groen snotterpapier’

Donkere wolken vol regenspat lachen ons uit in de lucht
Waarover iedereen steen en been klaagt en zucht
In iedere hoek, gangpad en kier
Zwerft er wel weer zo´n groen snotterpapier

Uit alle neuzen blijft het Rijnwater maar stromen
Waar nooit een einde aan schijnt te komen
Wij zijn het barre weer nu meer dan beu
En blaffen kuchend: ‘deze nattigheid is niet meer leuk’

Hendrik Jan mijn huisarts knikt rimpelloos
Het papier gaat niet per vel máár per doos
Ik weet het, het is een vreselijke tijd
Maar het buitje waait wel weer over
Het is maar een verkoudheid !

__ // __

© Madeleine Oppelaar. 20 Oktober 2019. Tijd close: 14:55 uur. Kopiëren zonder toestemming is verboden. Onze dank !

Advertenties


Een reactie plaatsen

Sprookjesbos

‘Sprookjesbos’

We dansen graag in het bos heel lenig
Met allerlei figuren en lichtjes om ons heen
Maar één hertje huilt bang achter zijn boekje
Er grinnikt namelijk een heksje achter het bomenbehang
In het donkere woud ontvouwen zich sprookjes
En het kleine ding ziet dan alleen nog maar spookjes

Klein prulleke lief, zet het nu eens op het springen
Ga toch met al jouw vriendjes spelen en zingen
Hertjes zoals jij moeten niet zo angstig zijn
Jullie zijn zo zacht, onschuldig en fijn
Zal ik je eventjes langs Stampertje brengen misschien
Dan zal je je zeker weer groot gaan voelen mooi dier

Ben je dan moe en uitgespeeld
Dan breng ik je naar bedje
Waar jij dan al jouw avonturen mag delen
Slaap dan zacht, ik kus je goedenacht
Morgenvroeg ben ik het die weer naar jou lacht

__ // __

© Madeleine Oppelaar. Gedichtje speciaal geschreven voor een bewoner op het werk. Gelieve niet kopiëren zonder toestemming. 20 Oktober 2019. Tijd close 12:38 uur.


1 reactie

Pot Voor Drie Pielekes

´Pot Voor Drie Pielekes…´

Pot voor drie pielekes
Waar zijn de vrouwkes gebleven
Laten ze mij nu achter in de sloot
Turend als een sufkop in mijn bloot

Op een blad of tien
Valt er nog geen schoonheid te zien
Vroeger werd er gevloten en gezongen in het water
Toen stond zelfs opa Kwaak nog paraat
En dikte Vader fluitend de flirtpartij nog eens aan

De ijzige stilte klonk toen nog niet
Ieder had zijn eigen stem
In het groen vond ome Henk zijn lief
Van de Lier tot aan Emmen

Tussen al het gekronkel van menigeen door
Vernam je het onschuldige meisjeskoor
Op zoek naar haar vent met de leukste aria
Die met haar weg zou rijden op zijn witte paard

Nu is het water stil en grijs
En zie ik geen mooi vrouwtjes lijf om mee te vrijen
Mijn body is niet rimpelig van vel
De liefde lus ik nog wel

Ben ik te vors misschien
Of ben ik toch te gewoontjes en te lief
Ik ga maar eens koekeloeren daar bij het andere water
Misschien vind ik haar dan later
Het is tenslotte nog maar Maart …..

_ // _

© Madeleine Oppelaar. 22 Maart 2019. Tijd close 16:44 uur.
Gelieve niet kopiëren zonder toestemming. Onze dank.


1 reactie

Moe zijn

Moe zijn

Moe zijn
Ja dat ben ik vandaag
Nog eventjes flink zijn
Gelieve zonder woord en gebaar

Moe zijn
De dag duurt nog lang
Moe
Dat ben ik zo nu en dan

Moe zijn
Even geen puf meer
Ben moe
Alles doet zeer

Ben moe
Maar kom er wel overheen
Ben moe
Zelfspot houd mij op de been

Moe zijn
Al geniet ik ook van wat er is
Morgen is het een rustdag
Deze vrije uurtjes loop ik niet mis

_ // _

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 1 Februari 2019. Tijd close: 21:31 uur
Gelieve niet kopiëren zonder toezegging van de auteur. Hartelijk dank !


1 reactie

Een verstillend beekje

Een verstillend beekje

Even de drukte ontspringen
Daar bij het wassende stroom
In de al neerdalende avondval

Elfjes dwarrelen rond in de beek
Samen hand in hand langs de kant
Van het nu betoverende witte land

Meanderend is het rumoer verdwenen
En is de stilte in mij verschenen
Met een overdragende kracht

Langzaam stroom je in me
Als een tevreden water
Langszij gedachtenpaden en rijk

Het maantje daalt in
Het gevoel van een onmetelijk vrij zijn

En een verlaten emotie voedt nog een tel haar tijd

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 1 Februari 2019. Tijd close 13:37 uur.
Gelieve niet kopiëren zonder toezegging van de auteur. Vriendelijk dank !


Een reactie plaatsen

Het euro brilletje van tante Til

Madeleine Oppelaar 😀

Het euro brilletje van tante Til
Ik heb het euro brilletje van Tante Til opgezet
Wat hebben we met deze tweepoot dolle pret
Het wasvoorschrift was vandaag niet meer te lezen
Zij was iets wat gekrompen in de was

Mijn leven staat bol van mirakelen fragmentjes
Waarin we altijd creatief moeten zijn
Hoe de kleuren zich ook met elkaar zullen vermengen
We blijven zonnig, vindingrijk en blij

Wat anderen ook mogen vinden
Van zij bekijkt alles door een vreemd soort glas
Toch ken ik ook mijn tegenslag
En, krijg ik niet altijd alles wat ik wil

Leef, geniet en bouw aan iedere herinnering
Laat alles gebeuren hoe het gebeurt
Stop met zeuren
Het klokje omhelst juist jouw meest innerlijke kind

Pieker niet over later
Van dat er vertelsels zullen zijn
Waar jij nog op zal stuiten
En, dat er diverse keerpunten blijken

Jaren van hard werken
Glimmen voor moeders oog
Wetende dat je ooit de 50 nadert
Het is nu eenmaal zo

Ik sta op de duin van het leven
Lach zolang en zoveel ik kan
Er zullen nog vele dagen volgen
Dat ik dit maffe ding weer op mijn neusje zetten mag

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 26 December 2018. Tijd close: 13:10 uur. Gelieve niet kopiëren zonder toestemming. Hiervoor onze dank !


Een reactie plaatsen

Wil je met me gaan

Wil je met me gaan’

Onder het rekenen krijg ik een briefje op mijn lessenaar
Waar met grote hanenpoten in geschreven staat
‘Wil je met me gaan?’

Het briefje is van Nico met zijn rode haar
Hij met altijd zijn hoge broekjes uit Scheveningen
En dat blosje op zijn gezicht

Hij ziet in mij de vrouw van zijn leven
Ik knik maar snel ja van weet ik veel
Ik ben net zeven

Tijdens het speelkwartier lopen we hand in hand
En zoeken een plek voor het knikkeren aan de rand
Daar laat hij mij het spelletje winnen
Om snel aan iets anders te willen beginnen

Onhandig tuit Nico zijn lipjes tegen mijn wang
Ik wist niet wat mij overkwam
Zoenen mag namelijk alleen mama doen
Dit vind ik bah …

Dertig jaar later kom ik Nico in Lijn 3 nog eens tegen
En vertelt verlegen
Dat mijn afwijzing diep gezeten had
Maar dat hij die zoen en mij nooit vergeten zal

__ // __

© Persoonlijke woorden geschreven door Madeleine Oppelaar. 24 December 2018. Tijd close 12:54 uur.
Gelieve niet kopiëren zonder toestemming. Hiervoor onze dank !