AVurVeda

'Gewoon omdat jij… jij mag zijn….!'

Een gesloten deur

1 reactie

Nieuw werk. Voorlopige Titel: 'Iedereen Onder Vleugels Van Licht'. Thema: Er is voor iedereen een geborgen plek op aarde. 48 X 36 CM. Oliepastelkrijt. Datum: 12-09-2015. Tijd close: 18:00 uur. Gemaakt door © Madeleine Oppelaar. Verboden te kopiëren zonder toestemming. Hiervoor dank! Met beeldende groet, Madeleine.

Nieuw werk. Voorlopige Titel: ‘Iedereen Onder Vleugels Van Licht’. Thema: Er is voor iedereen een geborgen plek op aarde. 48 X 36 CM. Oliepastelkrijt. Datum: 12-09-2015. Tijd close: 18:00 uur. Gemaakt door © Madeleine Oppelaar. Verboden te kopiëren zonder toestemming. Hiervoor dank! Met beeldende groet, Madeleine.

Geborgen voelend in mezelf
Hier vind je de deur nooit gesloten
Maar is de acceptatie en liefde van het zelf
Als twee handen ineen als een hartvorm gegoten… ’

© Madeleine Oppelaar 17-09-2015. Tijd close 13:15 uur.

Een gesloten deur

Gisteren stond ik voor een gesloten deur. Mijn eigen deur wel te verstaan, door dat ik door onhandigheid mijn huissleutel was vergeten. Dit gesloten zijn, vol in het zicht van regenval, bracht me naar het gevoel terug van enkele jaren geleden. Een gevoel wat ik nu kan loslaten en mag transformeren. Een gevoel wat ik ook diep had weggestopt tot de dag van vandaag. Een emotionele speerpunt gegeven wat eerder diep in mijn ziel tot gebroken glas gespleten was (en zo zeker ook zijn diepe wonden had achter gelaten). Een gevoel van verlaten zijn, een staan met de rug tegen de muur, verdwaald, jezelf kwijtrakend… Het gevoel hebbend van dat alles als een wals door je vingers glipt (wat je ook niet kan tegenhouden, hoe je ook spartelt, hoe hoog je de lat voor jezelf ook weerlegt). Weg geloof, zekerheid, zeker zijn, liefde, mijn ik…. Een eens zo’n stevig bouwwerk als een grillig kaartspel nu gevallen. Een gevoel wat je tot een gedwongen afscheid brengt. Een afscheid nooit gewild. Een weggaan wat ook zeker niet in mijn eigen woordenbrij zal zijn geschreven maar wat mij wel tot de trektocht had toegewezen (een trektocht die ik dan ook zeker belopen heb en nu graag als cadeau in beeld gebracht zie). Het verleden bracht mij tot het begin van af zijn….. Of zoals we bij Monopoly zeggen, ‘ga terug naar start’. Let wel gegijzeld door de ‘pijnjas’ die is aangetrokken, die we tevens onderweg helemaal mogen proberen te ont-wikkelen. Wat na de vele geduldige kilometers, en vele genomen diepe wateren van herzien en anders bekijken, ook zeker lukt. Zelf noem ik het nu ‘de kiem van de wederopstanding.’ Een koerslijn uitgelegd richting een ‘Nieuw Begin’.

Toen ik gisteren voor de gesloten deur stond mocht ik de ‘gewezen pijn’ doorbreken, doormiddel van een glaasje in te tikken met de hals van een bezem. Juist om hiervan weer bewust te zijn. Bewust te worden. De ‘pijnjas’ kent immers geen pijnvracht meer. Het is enkel een verleden, een stofje, een licht wat toen heel anders stond. Nu sta ik immers recht!
Doordat ik letterlijk als figuurlijk door de blokkade heen moest (en tevens een glaszetter moest regelen om de ontstane schade weer te niet te doen), onderstreepte ik dit bewust. Door dit bewust zijn kon ik de jas voorgoed uittrekken en mijn rechte rug echt voelen. De afwijzing was weg. Ik stond voor mezelf op. Ik wilde graag naar binnen!
Bij mezelf voel ik me veilig en geborgen. Wacht ik niet af maar handel. Ik begrijp mezelf volkomen met de dingen die ik doe. Waarom ik ze doe en naar beleving invul- herschrijf. Het gevoel van toen leeft niet meer. Het stoomtreintje van Vertrouwen en Liefde toert nu met haar ‘IK wagonnetje’ zelfverzekerd maar vooral liefkozend over de rails van het NU leven.

Zonder het woordje jij-ik liefde, kun je niet bestaan. De liefde is jouw hart van de boom. Zonder liefde gaat de deur richting het kruipende licht niet open. Dan blokkeer je in feite jouw eigen grens overgang (dan wijs je jezelf af).

De verleden pijn is nu ter aarde gelegd. Wijs hebben we van haar mogen leren. Het vernieuwende SEIN-signaal wordt mooi zichtbaar op een eerder beschreven plek.

In mijn pure zijn zet ik nu de eerste stapjes vredig op de oase plek. Klaar om de handen ineen te vouwen als één vormend hart van licht. In de meest kwetsbare maar diepste vorm van ZIJN.

Als Madeleine Oppelaar, mezelf, groet ik graag JOU!

Wanroij, 17 september 2015
Closure 16:38 uur.

Verboden te kopiëren zonder toestemming. Woorden zijn in copyright van © Madeleine Oppelaar. Hiervoor dank!

Advertenties

Auteur: AVurVeda

Hallo.... Ik ben Madeleine Oppelaar en ben spiritueel coach en klanktherapeut bij AVurVeda. Onder de naam AVurVeda maak ik idem schilderwerk en schrijf ik verhalen/ teksten / gedichten.

One thought on “Een gesloten deur

  1. Ontzettend mooi geschreven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s