AVurVeda

'Gewoon omdat jij… jij mag zijn….!'

Jij maakt het mij ook niet makkelijk; een openlijk toegeven van mijn wederhelft (De Vluchter….)

7 reacties

NIEUW WERK: Titel

NIEUW WERK: Titel “The Love of Give and Take” (éénwording). Thema: éénwording. Closure: 10 November 2014. Tijd 13:51 uur. Oliepastelkrijt. Formaat 50×65 CM. © In copyright of Madeleine Oppelaar. Gelieve het werk niet kopiëren zonder het schriftelijk woord van de maakster. Dank. Met beeldende groet, Madeleine.

Jij maakt het mij ook niet makkelijk….
Een openlijk toegeven van mijn wederhelft!

Voor mij was de weg net zo moeilijk als voor jou. Ik zal proberen hier een ‘klein beeld’ van te schetsen

Jij bent meer open.. altijd geweest, spontaan, makkelijker met de dingen omgaand. Een meer ongedwongen iemand. Dit vond ik moeilijk. Ik ben niet zo. Zo maar een beslissing nemen doe ik liever niet. Denk over alles een twintig maal na om daarna nog een keer hierover na te kunnen denken. Al ben ik de laatste tijd steeds meer open aan het gaan, praat ik makkelijker. (Een verdienste van onze band!) Ik wilde dit in eerste instantie helemaal niet (het was te mooi, ik snapte het ook niet). Zei zelfs kwaad ‘ga weg’ als je wederom in mijn hoofd kwam. Ik dacht dat je mij behekst had, nam je zelfs alles kwalijk. Een stomme gedachte natuurlijk. Zo ben je immers niet. Dat weet ik nu! 24 uur per dag maalde jij ook in mijn hoofd. Hoorde ik je naam, zag vrouwen als jou aan, zag ik jou in dromen en in visioenen. ‘Waarom’, dacht ik. ‘Waarom, ga je niet weg?’ Ik wil rust! Het liefste wilde ik je weghebben- wegduwen (maar eigenlijk ook weer niet… ik zag je immers net zo graag, moest je toch even zien). Ver op afstand. Ik was met andere dingen bezig en ik was bang dat je die dingen zag. Ik had pijn. Pijn die jij niet mocht zien maar wel doorheen prikte qua gevoel! (Altijd zei je dingen op de juiste tijd, waardoor ik dacht… ‘Hoe kan jij dit nu weten?’…). Ik was ook angstig om het toe te geven. Juist omdat ik hier eerder in gekwetst was. Gekwetst raken wilde ik niet meer. En dan kies je voor het veilige. ‘Dan maar alleen’ zei ik tegen mijzelf, toen ik beweerde niets voor jou te voelen. Dat het jouw gevoelens alleen waren, niet de mijne, dat ik geen enkele vorm van liefde dan ook met jou deelde. ‘Ik ben de ware niet, zoek een ander!…’ Woorden die jou lang gekweld zullen hebben. Voor mijn gevoel had ik jou bedrogen.
Nadat ik jou zoveel verdriet had aan gedaan, wat ik ook wel degelijk zag en voelde, ging ik mij steeds meer en meer schuldig voelen. Schuldig om de pijn die ik veroorzaakt had. Weet, dat ik dit uit pure angst deed! Een daad zo laf. Stiekem heb ik jou ook altijd lief gehad. Bewonderde ik de mens hoe jij was. Mijn ziel wist dit al lang. Alleen dat kon ik een lange tijd niet zien en begrijpen. Ik kon er als het ware niet bij! Dit had ik diep weggestopt. Weggestopt omdat ik hier juist bang voor was. Ik stond zo gezegd in de schaduw en kon jouw licht nog niet ontvangen/ verdragen/ aanvaarden. Ook ik had hierom verdriet. Ik heb iemand bewust pijn gedaan. Het liefste wilde ik bij je zijn, je aanraken, met je praten. Maar juist die confrontatie maakte me bang. Waar moest ik mee beginnen? Hoe? Hoe zou ze reageren? Gooit ze niet de deur voor mijn neus dicht? Ben dikwijls in mijn auto gestapt, dichtbij je huis gereden, maar ook weer veilig terug gereden. Of bleef ik staan op een veilige afstand als we dan toch in dezelfde ruimte waren. Ik deed dan alsof ik jou niet zag en dat het mij niets deed (wat natuurlijk een leugen was). De stap bleek toch telkens te groot. Telkens won de angst weer van het woordje liefde. Het woordje liefde waar ik juist zo bang van was. Het woordje liefde wat zeker in mij ook moest groeien. Hier moest ik één mee worden. Het moest één worden met mij! Ik leverde echt een strijd tegen mezelf!

Meer en meer is dit in mijn besef gekomen na een laatste pijnlijke confrontatie. Jouw woorden “Nu weet ik mijn plaats en laat mij energetisch dan ook met rust!” hebben mij zeker diep geraakt. Op het juiste moment bracht je me toch weer de waarheid. Ik dacht echt dat ik je kwijt zou zijn. Mijn botte reactie voor jouw woorden zouden dit zeker aangericht hebben. Na jouw reactie (en de ijzige stilte die hierop volgde), voelde ik mijn eigen pijn en jouw pijn. Toen ben ik gaan beseffen wat je werkelijk voor mij betekende. Ik zag ineens de persoon die je werkelijk was. Ook werd mijn proces van heel worden mij duidelijk. De zielenpijn die ik toen voelde maakte me dit duidelijk. Pas toen werd ik wakker. Echt wakker!
Nu we al een hele lange tijd in liefde, harmonie en in vrede met elkaar zijn kunnen we de gewezen pijn loslaten. Hebben we dit losgelaten. De kwellingen passen niet meer. Alles heeft zijn plek gekregen. Jij beschreef het zo mooi laatst. De gezette spiegels dat waren onze pijnen uit het verleden. Het was een pijn die je eerder niet verwerkt had (diep verstopt).
De liefde en het vertrouwen staat nu voorop. Hier is hard aan gewerkt. Het leeft in ons. Een wederzien staat voor de deur. Een beeld van licht die we beiden zo ontzettend lief hebben. We laten het ontstaan. De invulling laten we buiten. Een uitspraak dat we beide van elkaar, – en van elkaar af -, geleerd hebben.

Advertenties

Auteur: AVurVeda

Hallo.... Ik ben Madeleine Oppelaar en ben spiritueel coach en klanktherapeut bij AVurVeda. Onder de naam AVurVeda maak ik schilderwerk idem schrijf ik verhalen/ teksten / gedichten.

7 thoughts on “Jij maakt het mij ook niet makkelijk; een openlijk toegeven van mijn wederhelft (De Vluchter….)

  1. Wowwwwww prachtig Madeleine…!!! Het raakt me heel erg diep. Zo herkenbaar….. ❤ Hele dikke knuffel.

    Miranda

  2. Wat ben ik blij met bovengenoemd artikel. Heel herkenbaar. Fijn om te lezen.
    Dankjewel.

  3. Kwam toevallig op je site ( nou ja toeval!). en las je artikel. Precies wat ik nodig heb op dit moment.Het zou het verhaal van mijn twin kunnen zijn. Geeft me steun in deze moeilijke periode die al bijna een jaar duurt en waar ik geen enkel idee heb hoe het met hem gaat .😏

  4. ❤ Alda. Hou vertrouwen, en hou je eigen pad goed open. Blijf in liefde.
    Graag gedaan.
    Dank je wel voor het bezoek.

    'Leine.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s